Een hart voor bewustzijn

Get Adobe Flash player

5 items tagged "opstellingen"

Resultaten 1 - 5 van 5

Systemische opstellingen

Category: Diensten
Gemaakt op zondag 26 januari 2014 13:47

dreamstime xs 4954303Systemische opstellingen zijn verwant aan familieopstellingen, die door Bert Hellinger oorspronkelijk zijn vorm gegeven.
Vanuit systemisch standpunt is alles op een of andere manier met elkaar verbonden. Alles heeft betekenis en een oorzaak.

"Wanneer je bij jezelf gevoelens en emotie ervaart die je irriteren omdat ze voor jou niet kloppen in jouw levenscontext"

Het leven is uit resonantie daar waar liefde op een of andere manier niet kan stromen: angst om de waarheid te spreken, verzwegen abortus, mishandeling, moord of verkrachting, pesterijen, niet gezien of erkend worden door partner, familie of collega's, collectieve haatcampagnes, oneervol ontslag, enz...

Contact

Category: Algemeen
Gemaakt op vrijdag 11 oktober 2013 13:53

Contactadres
Lita Works bvba
Puttestraat 124A
BE 3130 BEGIJNENDIJK
BELGIE
 
 
Tel: 0032(0)16/43.92.21
Mobiel: 0032(0)473.72.41.45
 
BTW nr: BE 0451.383.461
 
Rekeningnummer:
IBAN BE02 0015 0120 5140


BIC GEBABEBB

 

 

 

 

Evenementen

Category: Algemeen
Gemaakt op vrijdag 11 oktober 2013 10:29

 Dit is mijn geheim,
het is heel eenvoudig:
alleen met het hart kun je goed zien.  

- De Kleine Prins, Antoine de Saint-Exupery -

Evenementen Lita Works 

 

Wil je meer weten over opstellingen?

Getuigenissen van deelnemers aan Opstellingen.


jolanda

Systemische (familie)opstellingen
SPREEK EN LEEF JE LIEFDEVOLLE VERBINDING Uden
Zondag 17 december 2017

meer info

 

 

 

 

New Future

Category: Algemeen
Gemaakt op vrijdag 11 oktober 2013 10:29

 

 

 

knowing ourself

 

Begeleiding van leidinggevenden: contacteer ons voor een vrijblijvend gesprek op 0494/76.11.72

 

- Individuele consulten

- Bedrijfsopstellingen

 

Nieuwe website kortelings beschikbaar

 

Zie ook www.executivewisdom.eu

Een bijzondere ervaring

Category: Opstellingen
Gemaakt op vrijdag 11 oktober 2013 10:25

Familie- en systeemopstellingen

– een uitnodiging tot een bijzondere ervaring –

 


Opstellingen moet je eigenlijk aan den lijve ervaren. Erover vertellen kan wel, maar de moeilijkheid is dat we ze dan met ons verstand proberen te be-grijpen, te vatten. En opstellingen werken niet op het verstandelijke vlak, zijn niet rationeel te beschouwen en laten zich niet mentaal ontleden. Toch spreken zij voor degenen die het ervaren, door in een rol te staan of als toeschouwer aanwezig te zijn, klare taal: beeldentaal. De taal van onze ziel.
Dat is voor veel mensen even schakelen. Niet eerst uitvoerig je probleem analyseren in het licht van een wetenschappelijke onderbouwde methode. Geen uitgebreide klaagzang met de nodige verklaringen en eigen interpretaties. Maar direct, zonder veel informatie, een kristalheldere diagnose van wat er werkelijk aan de hand is. En sterker nog: dit beeld wordt in veel gevallen ‘opgesteld’ door wildvreemden die in jouw opstelling staan. En die toegang blijken te hebben tot een ‘weten’ dat zich door middel van lichamelijke gewaarwordingen openbaart, aanbiedt. Het enige wat nodig is, is de bereidheid van zowel opsteller als representant om met volle aandacht in de ervaring te stappen, zich open te stellen voor dat wat zich toont.
Deze ervaring doet veel deelnemers verbaasd staan over hoeveel ‘kennis’ wij onbewust meedragen over onze familie en andere systemen of groepen waarmee wij verbonden zijn, zoals ons werk, een bestuur of vereniging, een projectteam, maar ook de relatie met een cliënt of opdrachtgever, een vriendin of buurvrouw of zoiets abstracts als een aangeboden baan! Familie- en systeemopstellingen bieden een nieuwe en bijzonder eenvoudige toegangsmogelijkheid om de diepe werking te ervaren van onze verbondenheid met de grotere gehelen waar wij deel van uitmaken en met de wetmatigheden die ons leven besturen. Om te zien waar we onbewust verstrikt zijn geraakt en dit vervolgens te helen, ‘in orde te brengen’.
Voortbouwend op een aantal inzichten binnen diverse therapeutische scholen heeft de Duitse psychotherapeut en vroegere priester Bert Hellinger vorm gegeven aan wat wij nu kennen als familie- en systeemopstellingen. Een ‘therapeutische’ werkvorm die in de laatste tien jaar wereldwijd een enorme bekendheid heeft gekregen, ook in ons land. Een werkvorm die ondertussen op veel terreinen toepassing vindt, in vele variaties en door een bonte schare beroepsbeoefenaars. Een verpletterend eenvoudige methode, zo lijkt het, met een onverwacht diepe uitwerking en soms verstrekkende gevolgen. Een methode die zowel overtuigde bewonderaars als even overtuigde critici kent.


We hebben het over een verschijnsel dat tegelijk heel bijzonder en heel gewoon is. Heel gewoon omdat we namelijk allemaal, elke dag opnieuw, in talloze situaties terecht komen die je als een opstelling zou kunnen beschouwen. Spontane opstellingen. We doen het zonder het ons bewust te zijn. We maken gebruik van het ‘weten’ en we grijpen in op de ordeningen, of beter gezegd de verstoringen ervan. De kracht van goede romans en films die ons raken zit hem in een absoluut accurate beschrijving of uitbeelding van de inzichten en wetmatigheden uit het systemisch werk. Tot zover dus niets mystieks maar gewoon universeel menselijke kennis – die we ons vaak niet bewust zijn maar die we wel herkennen.
Heel bijzonder omdat er een methodiek ontwikkeld is die het mogelijk maakt om hier heel bewust mee om te gaan. We hebben het dan over familieopstellingen en systemische structuuropstellingen, samengevat onder de noemer ‘systemisch werk’ of opstellingenwerk. In dit artikel willen we in het bijzonder enkele kernelementen van het opstellingenwerk toelichten. Als inleiding een korte illustratie.
Het eerste seminar van onze opleiding in het opstellingenwerk. Meteen de eerste middag worden we in drietallen opgedeeld en de groepjes verspreiden zich over de zaal. De opdracht is heel eenvoudig: één persoon is cliënt, de beide anderen zijn representant (plaatsvervanger) voor zijn ouders en de opdracht is deze drie personen op te stellen en te kijken wat er gebeurt. De beide ‘ouders’ gaan naast elkaar staan, vader rechts en moeder links, en het ‘kind’ (de cliënt) recht tegenover hen, enkele meters bij hen vandaan.
Het lijkt zo makkelijk, maar dat pakt heel anders uit, al meteen bij de eerste ronde. Na een minuut of zo rustig gestaan te hebben begint de moeder onrustig te worden, zij krijgt een onbedwingbare neiging zich weg te draaien van haar man, gaat enkele passen bij hem vandaan. De vader blijft onbewogen staan, als bevroren lijkt het. Hij kijkt zijn kind niet echt aan, kijkt naar iets in de verte. Het kind staat heel stil, zou zich willen bewegen maar kan het niet, voelt plotseling verdriet opkomen, de situatie is zo herkenbaar. Dus dit is wat hij/zij altijd gevoeld heeft! Onbewust en diep van binnen, er beginnen herinneringen boven te komen, situaties uit zijn latere leven krijgen ineens betekenis. Binnen enkele minuten ontvouwt zich het emotionele panorama van zijn jeugd.


De docent komt langs en beëindigt hier de opstelling – dit is genoeg voor de eerste ronde. Even time out om ‘uit de rol te stappen’ en de emoties te verwerken, om daarna de rollen te wisselen.
Dit geeft in kort bestek al aan hoe het werkt: opstellingenwerk is een ruimtelijke werkvorm, de betrokken personen binnen een familiesysteem – of ander systeem – worden in de ruimte opgesteld, neergezet, door degene wiens opstelling het is. Of ze gaan zelf staan, dat gaat net zo goed. We werken in de meeste gevallen niet met de familieleden zelf, of collega’s, maar bij voorkeur met willekeurige deelnemers uit de groep. Deze personen noemen we representanten, zij representeren een persoon of onderdeel van het systeem. Ze worden door de vraagsteller puur gevoelsmatig voor die rol gevraagd. Het zijn mensen die degene om wie het gaat niet kennen, juist niet. Hoe minder informatie je hebt, hoe minder risico dat je een eigen invulling gaat geven, gaat interpreteren.
En dat brengt ons meteen bij het volgende interessante verschijnsel: je wordt als representant in een rol gezet van iemand die je totaal niet kent, en al na enkele ogenblikken begin je lichamelijke gewaarwordingen te krijgen die zich volkomen spontaan aandienen. Rillingen, plotselinge pijn, een verstijving van bijvoorbeeld een been, een plaatselijk gevoel van koude of juist grote hitte, ogen neerslaan, soms zelfs het gevoel dat je echt met geen mogelijkheid op je benen kunt blijven staan, een neiging om weg te lopen e.d. Binnen enkele minuten sta je in een houding of met een gezichtsuitdrukking die de vraagsteller plotseling herkent als typerend voor dat familielid. En wanneer er gesproken wordt is dat met een intonatie of woordkeuze die bijna beangstigend herkenbaar zijn.


Hoe kan dat, hoe kan een wildvreemde persoon dat weten? Dat is een vraag die zich niet eenvoudig laat beantwoorden. We begeven ons daarmee op het terrein van de kennistheorie en naar aanleiding van de ervaringen in het opstellingenwerk wordt hier nog uitgebreid onderzoek naar gedaan. Voor het gros van ons is het voldoende om te weten dát het werkt. Bij het opstellingenwerk hebben we het vaak over het ‘veld’ en dat verwijst naar de energetische dimensie van het werk, naar inzichten die voortkomen uit onderzoek naar de werking van morfogenetische velden. Wij blijken namelijk energetische velden mee te dragen van alle groepen en systemen waar wij deel van uitmaken. Alle informatie die betrekking heeft op dat systeem zit in dat veld, tot in de kleinste details. En op het familievlak tot ten minste zeven generaties terug. Waarschijnlijk zelfs nog meer. Als we een opstelling doen nodigen we als het ware zo’n veld uit om zich kenbaar te maken. Door de bereidheid van de vraagsteller om zijn thema in te brengen, onder ogen te zien wat er werkelijk speelt en zich open te stellen voor een oplossing, komt precies dat aspect aan de oppervlakte waar het op dat moment om gaat. Deze informatie is dus simpelweg voorhanden en de representanten krijgen toegang tot dit ‘weten’ door hun bereidheid om in een rol te stappen, door hun aandacht te richten op Dat Wat Is, het hier en nu. Dit weten openbaart zich door middel van lichamelijke gewaarwordingen, het enige dat een representant hoeft te doen is te beschrijven wat hij of zij voelt gebeuren, zo kort en feitelijk mogelijk, zonder interpretaties. Hij hoeft het niet te begrijpen, alleen maar te laten gebeuren. De rol van de begeleider bestaat uit het kiezen van de onderdelen van het systeem dat opgesteld gaat worden, het bevragen van de representanten, hen uit te nodigen zich te bewegen of bepaalde zinnen uit te spreken. De begeleider kent de basiswetmatigheden en ziet in een opstelling waar deze verstoord zijn, hij of zij zal een aanzet geven tot herordening, tot herstel van de ordening. Drie belangrijke ordeningen zijn 1. het evenwicht tussen geven en nemen, 2. de rangorde in tijd en 3. het recht om er bij te horen. Dit zijn de eerste ordeningen die Bert Hellinger expliciet benoemd heeft als ‘ordeningen der liefde’. Zij houden relatie met de werking van het geweten, ons innerlijke kompas dat onze verbondenheid met de groep(en) waar wij toe behoren reguleert. Dit innerlijke kompas werkt onbewust in ons, we kunnen het zelf niet sturen. We merken de werking eigenlijk vooral in de effecten er van, in (probleem-) situaties waar we telkens opnieuw in terecht komen, hoe graag we het ook anders zouden willen.


Het zijn deze effecten die de aanleiding of de vraag vormen voor een opstelling – en het zijn deze effecten die zichtbaar worden in het opstellingenbeeld. Dat is waar de begeleider mee werkt, of nog preciezer, waar hij mee laat werken. Ook het begeleiden van een opstelling is geen verstandelijk proces maar een afstemming op het Grotere Weten, noem het de Ziel. Geen be-grijpen, geen be- vatten, maar een groot respect voor Dat Wat Is, een onvoorwaardelijke overgave aan de werkelijkheid zonder wens om deze te veranderen. De begeleider schept ruimte voor verandering door de bereidheid om te kijken naar Dat Wat Is, de bereidheid om te aanvaarden dat dit blijkbaar de werkelijkheid van deze cliënt is – op dit moment. Dat respect, die aanvaarding, die openheid en overgave, die verstilling; dat zijn precies de elementen die het mogelijk maken een verandering in gang te zetten, binnen de cliënt, binnen zijn familiesysteem en zelfs op grotere schaal. En dit zijn tegelijk de elementen die het opstellingenwerk heel bijzonder maken en voor velen nieuw en confronterend. Het is een vorm van werken waarbij niemand van de aanwezigen onberoerd blijft. Een opstelling binnen een groep raakt de vraagsteller, de representanten, de begeleider en de toeschouwers. En vaak herkent ieder van de aanwezigen bepaalde aspecten in zijn of haar eigen leven, blijkt men niet ‘toevallig’ net in die groep te zitten of voor juist die rol gevraagd te worden, spelen er thema’s die de aanwezigen in de groep met elkaar verbindt.
Zo was ik enkele jaren geleden deelnemer in een seminar over organisatie- en familieopstellingen. Een van de aanwezigen bracht haar thema in en de begeleider stelde voor dat ze haar gezin van herkomst zou opstellen: vader, moeder en vijf kinderen. De vrouw keek de groep rond om representanten uit te kiezen en ik voelde het aankomen – haar verzoek of ik in de rol van haar moeder wilde staan. Het bleek dat haar moeder was geboren en opgegroeid in Nederlands Indië, haar familie had daar meerdere generaties gewoond. Kort na de tweede wereldoorlog moest het gezin hals over kop naar Nederland emigreren. Haar moeder was als achttienjarig meisje op de boot gestapt en in Nederland aangekomen, fysiek althans. Emotioneel en op zielsniveau was ze in Indië gebleven, met alle gevolgen van dien. En plotseling begon het mij te dagen: het was het verhaal van mijn schoonmoeder, ten voeten uit. Ik voelde in die rol wat het betekend had en de gevolgen er van: de innerlijke verscheurdheid, het gevoel van verlies, het onvermogen om emotionele bindingen aan te gaan, de onmacht om in het leven ‘eigen’ keuzes te maken, je hart te volgen, het niet-geaard zijn en het onvermogen om zaken ‘op orde’ te krijgen en te houden. En haar uiteindelijke zich terugtrekken uit de werkelijkheid in de vorm van dementie. Alle verwijten die ik naar haar toe had, vooral na mijn scheiding, mijn oordelen en mijn afwijzing begonnen te verzachten en ik voelde een diep begrip ontstaan. Na afloop heb ik degene wiens opstelling het was bedankt, het was ongevraagd ook voor mijzelf een hele betekenisvolle opstelling geworden.


De veranderingen die het gevolg zijn van een opstelling kunnen heel duidelijk zichtbare effecten betreffen zoals plotseling contact met een familielid waar al jaren geen contact mee mogelijk was, of een lichamelijke klacht die verdwijnt. Het zijn ook vaak heel subtiele veranderingen die in de loop van maanden of zelfs jaren merkbaar worden.
Daarmee bieden opstellingen de mogelijkheid voor oplossingen op een heel diep niveau en dit kan uitermate bevrijdend werken. Men kan eindelijk zijn plaats in het leven vinden en vanuit die positie liefdevolle relaties aangaan. Diepe blokkades worden opgelost waardoor er ruimte komt voor nieuwe mogelijkheden, de energie kan weer gaan stromen. Het onder ogen zien van de eigen werkelijkheid heeft een ongekende kracht, een helende kracht die voor ons allemaal beschikbaar is als wij bereid zijn ons open te stellen voor dat wat zich toont.
In een volgend artikel zullen we een aantal voorbeelden schetsen van verschillende toepassingsmogelijkheden op verschillende terreinen.
Voor wie meer wil lezen verwijs ik graag naar het  verschenen boek “De helende kracht van de werkelijkheid” van Wilfried Nelles. Uitgegeven bij Het Noorderlicht, Groningen.

ISBN 978-9077290-09-5 (www.hetnoorderlicht.com)


Pieternel Ermen